mad_twin_effect's Journal

งานประวัติศาสตร์ศิลป์
ภาพญี่ปุ่นและภาพเขียนใน Louvre (พระราชวังเก่าในปารีส ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฝรั่งเศส) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Ingress และ the Italians เป็นแบบอย่างของศิลปินกับแม้แต่ Edgar Degas ศิลปินผู้ซึ่งมีรูปแบบเป็นของตนเองมากที่สุดคนหนึ่งในหมู่ Impressionists
เขากลับมายังปารีสในปี 1873 เดินทางไปยัง New Oleans และเปลี่ยนรูปแบบไปเป็น Modern Painting เขานิยมการเขียนรูปในสตูดิโอมากกว่าจะออกไปสถานที่จริง และใช้ Perspective แปลกๆ มากกว่าจะยึดหลักความเป็นจริงและแสงธรรมชาติเหมือนผู้ยึดหลักการ Impressionism คนอื่นๆ
ความสนใจของ Degas อยู่ที่ประเด็นของชีวิตในเมือง แต่ไม่ใช่ชีวิตในเมืองที่มองดูสดใสสวยงาม เขาจะพิจารณาในแง่ของชีวิตจริงที่คนจะต้องต่อสู้ดิ้นรนและแสดงออกในแง่มุมที่โหดร้ายของชีวิตมากกว่า งานของเขาเหมือนการหยุดช่วงเวลาที่เป็นจริงขณะนั้นๆ แล้วนำมาแสดงออกผ่านทางการวาดอีกครั้ง เช่น ใน The Rehearsal (1877) , The Ochestra of the Ope’ra (1869) และ The Dancing Lesson (1873 - 75)

Paul Cézanne
สมาชิกดั้งเดิมของ the Impressionist Movement เป็นศิลปินผู้มีลักษณะเฉพาะและเป็นตัวของตัวเอง เขารู้สึกว่าจำเป็นที่จะต้องวิเคราะห์ความเป็นจริงในแง่มุมที่ลึกซึ้งกว่าเดิม ให้มากกว่าสิ่งที่ปรากฏให้เห็นแก่สายตา และในงาน Landscapes , Still lifes และ Portraits ของเขานั้น เขาได้ศึกษาสิ่งที่มองเห็นให้ใกล้ชิดกว่าเดิม พยายามที่จะเปิดโปงหลักการแห่งการมองเห็นและสืบค้นหาเนื้อแท้ภายในของมัน โดยการผสมผสานระหว่างความรู้สึกสัมผัสกับหลักตรรกวิทยา แล้วสร้างความกลมกลืนของธรรมชาติขึ้นมาใหม่บนผืนผ้าใบ สานใยแห่งฝีแปรงที่เขาได้ควบคุมและออกคำสั่งขึ้นเป็นรูปทรงโดยไม่ผสานมันเหมือนพวก Impressionist

Pierre Auguste Renoir , La Grenouillière , detail , 1869 , National Museum , Stockholm
ในปี 1869 ระหว่างปีที่รุ่งเรือง Manet และ Renoir มักจะวาดภาพจากวัตถุสิ่งเดียวกัน
ตัวอย่างที่น่าสังเกตของการแลกเปลี่ยนไอเดียนี้คือ การดำเนินการของศิลปินทั้งสองแห่ง La Grenouilliére (ชานเมืองย่าน Seine) เส้นที่ตวัดอย่างรวดเร็วและการสัมผัสอย่างประหม่ากังวลสามารถจับความเคลื่อนไหวของผิวน้ำและบรรยากาศโดยรอบไว้ได้
Claude Monet , Impression : Sunrise , detail , 1872 , Musèe Marmottan , Paris
มันเป็นงานที่ได้จัดแสดงในนิทรรศการครั้งแรกของ Impressionist
Louise Leroy นักวิจารณ์ได้กล่าวว่าเสียดสีด้วยถ้อยคำว่า Impressionism ซึ่งกลายเป็นชื่อเรียกของภาพในแนวทางเดียวกันนี้ในเวลาต่อมา
คำว่า Impression อาจหมายถึง วินาทีแห่งความบริสุทธิ์ที่ไม่อาจเกิดซ้ำได้อีกของสัมผัสแห่งการมองเห็นซึ่งประกอบด้วยแสงและสี แล้วสร้างใหม่อีกครั้งด้วยเวทมนต์แห่งการวาด

Paul Cézanne , The Blue Vase , 1885 – 87 , Mus’ee D’Orsay , Paris
ในปี 1890s จานสีของ Cézanne ซึ่งมีสีหลักคือสี น้ำเงิน เขียว และ Earth tones เริ่มมีความโปร่งใสมากขึ้น ผสมการเปลี่ยนแปลงมากขึ้น การวาดมีความเข้มข้นมากขึ้น พื้นที่ว่างนั้นให้คำจำกัดความโดยสีและเส้นในภาพ ซึ่งเป็นอิสระจากตัววัตถุเอง

Advertisement